ไทยคำ-แขกคำ
ไม่รู้จะเรียกภาษาลาลี สันสกฤต บลาๆๆๆ แถวโซนอินเดียเป็นแขกได้รึเปล่า แต่เห็นใครๆก็เรียกคนที่มาจากนั้นว่าแขกกัน
ที่จริงผมก็เพิ่งเอะใจเหมือนตอนตอนนั่งรถเมล์ผ่านวัดแขก ที่ผมมองยังไงๆก็อินเดีย นึกได้อีกทีก็คงอารมณ์เดียวกันกับที่ ใครๆก็เรียกคนที่มาจากยุโรป อเมริกา หรือแม้แต่ที่มาจากใต้เส้นศูนย์สูตรอย่างนิวซีแลนด์ ว่า ฝรั่ง
เอ…เราเรียกว่าอะไรกันบ้างนะ
ประเทศอยู่เลยพม่าไป(ทั้งหมด) -> แขก
ยุโรป อเมริกาเหนือขึ้นไป ออสเตรเลียลงไป รัสเซีย..? และคนผิวขาวทั้งหมด -> ฝรั่ง
อเมริกาใต้ แอฟริกา -> นิโกร
ส่วนที่เรียกตรงตัวก็ ลาว พม่า เขมร เวีดยนาม จีน ญี่ปุ่น (ยี๊)เกาหลี
อืมม..ไม่รู้ว่า มาเล กับอินโดนีเซ๊ย ฟิลิปฟินส์เรียกว่าอะไรกัน
เคยแปลกใจเหมือนกันเวลาเห็นคนอังกฤษพูดอังกฤษอยู่ชัดๆ แล้วเพื่อนข้างๆบอกว่า “นั่นฝรั่ง”
…แต่จะเห็นได้ว่า ความละเอียดของการเรียกมันจะลึกลงไปตามการศึกษาและความรู้(อย่างเห็นได้ชัด) อย่าง…คนที่แยกคนฝรั่งกับคนอังกฤษกับคนอเมริกากับคนเยอรมันไม่ออกก็จะเรียกรวมๆว่า ฝรั่ง (ที่จริงผมก็แยกไม่ค่อยออกเหมือนกัน …อ้าว)
เอาล่ะ เข้าเรื่องดีกว่า
คิดว่าทุกคนคงเคยหมั่นไส้เวลาได้ยินคำพูดแบบ “ไทยคำ อิงลิชคำ” กันมาบ้าง สมมติเช่น
“ระบบเราจะมีหน้าจอแอดมินเพื่อให้แอดมินทำการแอดยูสเซอร์เข้าระบบ” บ้านจริงๆ
“โอเค โอเค ฉันตกลง” OK กับ Accept นี่เหมือนกัน?
บิวท์ความหมั่นไส้มาพอสมควร เรามาต่อกันที่แขกกัน
“ขันติไว้ ขันติไว้” เฉยๆ?
“เราจะใช้หลักอหิงสา (อะไรก็ว่าไป)”
เป็นที่รู้ดีกันว่า คำบาลีเข้ามาในชีวิตประจำวันเรามาตั้งแต่บรรพบุรุษอย่างแยกไม่ออก เหมือนๆกับพิธีกรรมของฮินดูที่กลืนกับศาสนาพุทธอย่างแยกไม่ออกเช่นเดียวกัน
นั้นทำให้ผมไม่แปลกใจว่าทำไมเมืองไทยเป็นเมืองพุทธ แต่ยังบูชาสิ่งศักดิ์สิทธิ์กันยังกับคนนับถือฮินดู
…อนึ่ง พิธีแรกนาขวัญก็ฮินดู
ผมก็คนไทย คุณก็คนไทย ดังนั้นจึงเป็นที่เข้าใจว่า “ทำไมถึงเป็นแบบนั้น”
อืมม…สรุปแล้ว ผมหมั่นไส้คนพูดไทยคำ-แขกคำ พอๆกันกับคนที่พูด ไทยคำ-อังกฤษคำ นั่นล่ะ
![Reblog this post [with Zemanta]](http://img.zemanta.com/reblog_e.png?x-id=09917de0-f82c-4124-b537-b90e14554f9d)